Dzieje Wokulskiego
Na jej prośbę organizuje hołdy dla przyjezdnych azrtystów. Po kłótni z Izabelą postanawia wyjechać do Paryża, by robić interesy z Suzinem. W Paryżu poznaje naukowca Geista, Wokulski chce zostać w Paryżu i pomagać profesorowi w prowadzeniu badań. Jednak gdy dostaje list od prezesowej Zasławskiej wraca do Polski, by spotkać się z Izabelą. Po powrocie do Warszawy poznaje panią Stawską, pomaga jej w wygraniu procesu z Krzeszowską. W koncu do skutku dochodzą zaręczyny Izabeli i Stanisława. Wokulski widzi w ukochanej piekną i dobrą kobietę, podczas gdy ona flirtuje ze Starskim. Wokulski postanawia nauczyć się angielskiego. Kiedy ciotka Izabeli potrzebuje jej pomocy w chorobie postanawia, Wokulski postanawia wyjechać razem z Izabelą do Krakowa. W pociągu słucha flirtu Łęckiej ze Starskim, Izabela swobodnie rozmawia ze Starskim po angielsku, uważa, że Stanisław i tak niczego nie rozumie. Wokulski załamany tym co usłyszał wysiada na dworcu w Skierniewicach. Izabela, jej ojciec i Starski do Krakowa jadą sami. Wokulski próbuje popełnić samobójstwo. Ratuje go Wysocki, zwiadowca, któremu Wokulski pomógł odzyskać pracę w Skierniewicach. Stanisław wraca do Warszawy, jednak po oewnym czasie ginie bez wieści. Węgiełek przynosi wiadomość o wysadzeniu ruin w Zasławiu, przy których chwile wcześniej widziano Wokulskiego. Rzecki nie wierzy jednak, by Stanisław się zabił, podejrzewa, że podróżuje po świecie. Losy bohatera nie są zakończone jednoznacznie, to czytelnik ma wybrać najbardziej wiarygodne dla siebie rozwiązanie.